تبلیغات
والمستشهدین بین یدیه - آسیب ‌شناسی‌ خودی‌
چهارشنبه 1 تیر 1390  01:29 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط:

 

2. خالی‌ كردن‌ صحنه‌

خالی‌ شدن‌ صحنه انقلاب‌ از حامیان‌ آن‌ یكی‌ از آرزوهای‌ بیگانگان‌ است‌.اگر این‌ پدیده‌ رخ‌ دهد، دشمن‌ به‌ بسیاری‌ از مقاصد خود دست‌ یافته‌ است‌.عدم‌ حضور مدافعان‌ انقلاب‌ و خودی‌ها، هم‌ انقلاب‌ را از پیشبرد اهداف‌الاهی‌ و انسانی‌اش‌ باز می‌دارد و هم‌ آزمندی‌ دشمن‌ به‌ دست‌ اندازی‌ در نظام‌اسلامی‌ را فزونی‌ می‌بخشد. حضرت‌ امام‌ خمینی‌؛ می‌فرماید:

شاید گناهی‌ بالاتر از كناره‌گیری‌ نباشد و هیچ‌ عذر و بهانه‌ای‌ برای‌ ترك‌صحنه انقلاب‌ پذیرفته‌ نشود.

استاد مصباح‌ یزدی‌ درباره این‌ پدیده‌ چنین‌ می‌نویسد:

بزرگ‌ترین‌ و جبران‌ ناپذیرترین‌ اشتباه‌ و خطای‌ مردم‌ این‌ است‌ كه‌وقتی‌ مرحله پیروزی‌ نظامی‌ و سیاسی‌ انقلاب‌ فرا رسید، كار را به‌فرجام‌ رسیده‌ تلقی‌ كنند و چنین‌ بپندارند كه‌ انقلاب‌ به‌ همه اهداف‌ ومقاصد خود دست‌ یافته‌ است‌ و یا لااقل‌ مهم‌ترین‌ و مشكل‌ترین‌مرحله خود را پشت‌ سر گذاشته‌ است‌ و یا اهداف‌ خود به‌ خود و به‌وسیله زمامداران‌ و متصدیان‌ نظام‌ انقلابی‌ تحقق‌ خواهد یافت‌. اگرمردم‌ وظیفه خود را پایان‌ یافته‌ بینگارند و برای‌ تحقق‌ بخشیدن‌ به‌اهداف‌ انقلاب‌ با دستگاه‌ حاكم‌ انقلابی‌ همدلی‌ و همكاری‌ نكنند، نه‌ فقط‌انقلاب‌ از دستیابی‌ به‌ اهداف‌ خود محروم‌ خواهد شد، بلكه‌ زمینه قدرت‌یافتن‌ فرصت‌ طلبان‌، عوامفریبان‌، منافقان‌ و خائنان‌ مهیا خواهد گشت‌.

حضرت‌ امیر(ع) مسلمانان‌ را به‌ سبب‌ تسلط‌ دودمان‌ بنی‌امیه‌ بر آنان‌ این‌گونه‌ نكوهش‌ می‌كند:

ای‌ مردم‌، اگر یاری‌ حق‌ را فرو نمی‌گذاشتید و از خوار ساختن‌ باطل‌دست‌ بر نمی‌داشتید، آن‌ كه‌ از شما نیست‌ دیده طمع‌ به‌ شمانمی‌دوخت‌ و هیچ‌ نیرومندی‌ بر شما مهتری‌ نمی‌فروخت‌.

عبارت‌ «آن‌ كه‌ از شما نیست‌ دیده طمع‌ بر شما نمی‌دوخت‌»، بدان‌ معنااست‌ كه‌ گروه‌ طمع‌ كرده‌ در شما نامحرم‌ و غیرخودی‌اند و شما، بدان‌ سبب‌ كه‌تشخیص‌ نداشتید، آن‌ها را نشناختید و صحنه‌ را برای‌ حضورشان‌ خالی‌ كردید.

حضور پیوسته‌ در صحنه‌های‌ مختلف‌ سیاسی‌ و اجتماعی‌ انقلاب‌، نشان‌دهنده وفاداری‌ پیوسته‌ به‌ آرمان‌ها و مقدساتی‌ است‌ كه‌ با خون‌ هزاران‌ شهید به‌دست‌ آمده‌ است‌. استقامت‌ بر این‌ حضور عرصه‌ را بر غریبه‌ها تنگ‌ كرده‌ وامیدشان‌ برای‌ فتنه‌ انگیزی‌ و تصرف‌ سنگرهای‌ انقلاب‌ را به‌ یأس‌ تبدیل‌ می‌كند.

امام‌ علی‌(ع) با تمسك‌ به‌ آیه سی‌ام‌ سوره فصّلت‌، حضور در صحنه‌ را این‌گونه‌ تبیین‌ می‌فرماید:

و شما گفتید پروردگار ما «الله» است‌، پس‌ بر ـ حكم‌ ـ كتاب‌ او پایدارمانید و بر راه‌ روشن‌ او استوار و به‌ روش‌ درست‌پرستش‌ پایدار باشید؛و از آن‌ به‌ دیگر سو مروید! و در آن‌ نوآوری‌ مكنید و با آن‌ مخالف‌مشوید كه‌ از راه‌ بیرون‌ شدگان‌، روز رستاخیز نزد خدا دَرمانَند.

آن‌ حضرت‌ حضور و پایمردی‌ خویش‌ در برابر دشمن‌ را چنین‌ بیان‌ می‌دارد:

من‌ برای‌ تو به‌ خدا سوگند می‌خورم‌، سوگندی‌ كه‌ آن‌ را بر هم‌ نمی‌زنم‌.اگر روزگار من‌ و تو را فراهم‌ آورد، همچنان‌ بر سر راه‌ تو می‌مانم‌ تا خدامیان‌ ما داوری‌ كند و او بهترین‌ داوران‌ است‌.

 

 

3. غفلت‌ از دشمن‌

چشم‌ فروبستن‌ از دشمن‌ و بی‌توجهی‌ به‌ اهداف‌، عملكرد و توطئه‌هایش‌موجب‌ طمع‌ رخنه‌گران‌ در نظام‌ اسلام‌ و انقلاب‌ می‌شود. به‌ خواب‌ فرو رفتن‌ وعدم‌ هوشیاری‌ در برابر دست‌های‌ آشكار و پنهان‌ بیگانه‌، از كمین‌ گاه‌های‌دشمن‌ است‌. مقام‌ معظم‌ رهبری‌، با استناد به‌ این‌ كلام‌ امام‌ علی‌(ع) «و من‌ نام‌ لم‌ینم‌ عنه‌؛ آن‌كه‌ به‌ خواب‌ رود چشمی‌ در پی‌ او باز و هوشیار است‌» می‌فرمایند:

اگر غفلت‌ كردیم‌ در همان‌ لحظه‌ غفلت‌ ضربه‌ را خواهیم‌ خورد، دشمن‌از ضربه‌ زدن‌ و هجمه‌ كردن‌ و توطئه‌ كردن‌ علیه‌ این‌ بساط‌ دینی‌ واسلامی‌، هیچ‌ وقت‌ منصرف‌ نخواهد شد.

ناهشیاری‌ در برابر بیگانه‌ و عوامل‌ خائن‌ داخلی‌ یكی‌ از دغدغه‌های‌امیرمؤمنان‌ علی‌(ع) در دوران‌ پنج‌ ساله حكومتش‌ بود. امام‌(ع) مردم‌ كوفه‌ رابه‌ سبب‌ برخورداری‌ از این‌ صفت‌ نكوهش‌ می‌كند و می‌فرماید:

دشمن‌ لحظه‌ای‌ از فتنه‌ انگیزی‌ و توطئه‌ علیه‌ شما آرام‌ نمی‌نشیند وخواب‌ بر چشمانش‌ نمی‌آید، در حالی‌كه‌ شما بی‌خبر از رخنه‌گری‌اش‌به‌ راحتی‌ آرمیده‌اید و خواب‌ غفلت‌ شما را فرا گرفته‌ است‌.

آن‌ حضرت‌ عدم‌ غفلت‌ از دشمن‌ را ویژگی‌ خویش‌ می‌شمرد و وقتی‌ باپیشنهاد عدم‌ تعقیب‌ پیمان‌ شكنان‌ (طلحه‌ و زبیر) روبه‌رو شد، فرمود:

به‌ خدا من‌ مانند كفتار نیستم‌ كه‌ صداهای‌ آهسته‌ای‌ را كه‌ صیاد برای‌شكار او ایجاد می‌كند، نادیده‌ می‌گیرد و می‌خوابد تا صیاد برسد وشكارش‌ كند.

نكته‌ای‌ كه‌ در این‌ بحث‌ مهم‌ می‌نماید، غفلت‌ از عملكرد دشمن‌ درجنبه‌های‌ مختلف‌ است‌. ایجاد بدعت‌ها و شبهه‌های‌ خطرناك‌ در جامعهاسلامی‌ از خطرناك‌ترین‌ توطئه‌های‌ دشمنان‌ پنهان‌ شمرده‌ می‌شود. حضرت‌علی‌(ع) می‌فرماید:

همانا آنچه‌ در دین‌ نبود و نو پدید آمده‌ است‌ (بدعت‌ها) و آنچه‌ سنت‌نیست‌ و همانند سنت‌ است‌ (شبهه‌ها) موجب‌ تباهی‌ امت‌ است‌.

غفلت‌ و بی‌توجهی‌ در برابر شبهه‌ افكنان‌ و بدعت‌ گذاران‌ و عدم‌ برخوردمناسب‌ با آن‌ها به‌ تضعیف‌ جبهه خودی‌ و گسترش‌ نفوذ بیگانگان‌ می‌انجامد.

نقطه‌ مقابل‌ غفلت‌ از دشمن‌، هوشیاری‌ و دشمن‌شناسی‌ است‌. بدون‌ شناخت‌دشمن‌، دفاع‌ از نظام‌ اسلامی‌ و ارزش‌ها ممكن‌ نیست‌. خودی‌ها باید از حس‌دشمن‌شناسی‌ قوی‌ بر خوردار بوده‌، تنها به‌ ظواهر افراد ننگرند. البته‌ این‌ سخن‌به‌ معنای‌ بدبینی‌ و سوء ظن‌ به‌ همه‌ كس‌ و همه‌ چیز نیست‌. باید خوش‌ بین‌ بود؛ولی‌ نه‌ در همه مسائل‌ و در مورد همه افراد. خوش‌ باوری‌ در مسائل‌ اساسی‌ واعتماد بی‌جا به‌ بیگانه‌ نكوهیده‌ است‌ و باید از آن‌ دوری‌ جست‌. امام‌ علی‌(ع)این‌ خوش‌بینی‌ را رد می‌كند:

زنهار! زنهار! از دشمن‌ خود پس‌ از آشتی‌ بپرهیز كه‌ بسا دشمن‌ به‌نزدیكی‌ گراید تا غفلتی‌ یابد ـ و كمین‌ خود بگشاید ـ پس‌ دور اندیش‌شو و به‌ راه‌ خوش‌ گمانی‌ مرو ـ در این‌جا حسن‌ ظن‌ را متهم‌ كن‌ ـ .

امام‌ خمینی‌؛ مردم‌ را این‌ گونه‌ به‌ هوشیاری‌ سفارش‌ می‌كنند:

توجه‌ كنید به‌ این‌كه‌ دست‌های‌ فاسد و قلم‌های‌ فاسد و گفتارهای‌ فاسدشما را به‌ اغفال‌ نكشاند و شما را برنگرداند به‌ حال‌ سابق‌.

مراد از دشمن‌شناسی‌ شناخت‌ دشمنان‌ پنهان‌ و ناشناخته‌ و نقشه‌های‌ آن‌هااست‌؛ وگرنه‌ چنان‌ كه‌ امام‌ علی‌(ع) فرموده‌ است‌، دشمنان‌ آشكار كم‌ خطرترین‌و ضعیف‌ترین‌ دشمنانند. دشمنان‌ پنهان‌ بدترین‌ دشمنانند و مهلك‌ترین‌ضربات‌ را بر پیكر نظام‌ اسلامی‌ فرود می‌آورند. همراهی‌ و همزبانی‌ با دشمن‌شناخته‌ شده‌ از نشانه‌های‌ دشمنان‌ پنهان‌ است‌. هر كس‌ با دشمن‌ سَر و سِردارد،باید با بدبینی‌ به‌ او نگریست‌. حضرت‌، دشمن‌شناسی‌ نیرومند بود و می‌فرمود:

و الله ما استغفل‌ بالمكیده‌؛ به‌ خدا، مرا با فریب‌ غافلگیر نتوانند كرد.

شناخت‌ نقشه‌ها و برنامه‌های‌ كوتاه‌ مدت‌ و بلند مدت‌ دشمن‌، در سد راه‌نفوذ بیگانه‌ در نظام‌ اسلامی‌ نقش‌ بسزا دارد. امام‌ خمینی‌؛ درباره برنامه‌های‌بلند مدت‌ دشمنان‌ می‌فرمایند:

می‌دانیم‌ كه‌ قدرت‌های‌ بزرگ‌ چپاولگر در میان‌ جامعه‌ افرادی‌ را به‌صورت‌های‌ مختلف‌ از ملی‌ گراها، روشنفكران‌ و روحانی‌ نمایان‌ كه‌ اگرمجال‌ یابند از همه‌ پرخطرتر و آسیب‌ رساندن‌ترند ذخیره‌ دارند كه‌گاهی‌ سی‌چهل‌ سال‌ با مشی‌ اسلامی‌ و مقدس‌ مآبی‌، با پان‌ ایرانیسم‌ ووطن‌ پرستی‌ و با حیله‌های‌ دیگر و با صبر و بردباری‌ در میان‌ ملت‌هازیست‌ می‌كنند و در موقع‌ مناسب‌ مأموریت‌ خود را انجام‌ می‌دهند.

 

 

ادامه دارد.....

   


نظرات()  
فقیر
چهارشنبه 1 تیر 1390 03:04 ب.ظ
سلام
میبینم که از گوشه انزوا اومدی بیرونننننننن
و وبلاگت رو به روز کردی
خداقوت
ادامه بده
عالیه
یاعلی
http://iga.parsiblog.com/
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

والمستشهدین بین یدیه

همه آمدایم تا.....به سوی او رویم......